بانك اطلاعاتي در مورد بيماريها !! [مقالات] ← فهرست تاپیک باز نویسی شد!!

[Venus]

مصاحبه از : نازيلا پوراصفهاني

يكي از شايع ترين اختلالات مغزي در جهان، اختلال صرع است. اين بيماري در بسياري از موارد با تشنجهاي مكرر كه نتيجه فعاليت بيش از حد مغز است، مشخص مي شود و علايم آن حملات ناگهاني و موقت، بيهوشي و تشنج متناوب با فواصل سلامت ظاهري است. بروز صرع مي تواند به علت آسيب مغزي ناشي از زايمان، بيماري هاي عفوني و انگلي، آسيبهاي مغزي، مسموميتها و تومورها باشد.


سن شروع اين بيماري از اهميت خاصي برخوردار است. بروز صرع قبل از 6 ماهگي حاكي از ضايعات شديد مغزي است. امروزه بيماري صرع را به دلايلي از جمله روابط اجتماعي، تحصيلي، ازدواج، فعاليتهاي شغلي و... در زمره بيماريهاي اجتماعي به شمار مي آورند.
براي شناخت بيشتر اين بيماري بر آن شديم تا گفتگويي را با آقاي دكتر محسن مهدي نژاد كاشاني انجام دهيم. شما مي توانيد براي آشنايي بيشتر با بيماري صرع اين گفتگو را بخوانيد.


* آقاي دكتر! چه عواملي در ايجاد بيماري صرع مؤثرند؟
** در ابتدا لازم است درباره حمله صرعي توضيح دهم.
بروز امواج غير طبيعي ناگهاني در مغز را كه به بروز علايم باليني منجر شود، حمله صرعي مي گويند.
وجود علايم باليني در اين تعريف ضروري است؛ زيرا حدود يك درصد افراد سالم در نوار مغز خود امواج غيرطبيعي دارند كه اين به عنوان حمله صرع در نظر گرفته نمي شود.
از نظر باليني زماني كه دوبار حمله صرع در فرد بروز كند، او به عنوان بيمار صرعي شناخته مي شود. علت بروز اين بيماري در سنين مختلف متفاوت مي باشد.
مهمترين علل صرع در سنين نوزادي صدمات زايماني و علل متابوليك، در جوانان ضربه به سر و تومور مغزي، در بزرگسالي تومور مغزي و در افراد مسن سكته مغزي مي باشد.
در كودكان و نوجوانان اين علل ايديوپاتيك(نامشخص) است كه در مجموع ايديوپاتيك شايعترين علت صرع مي باشد.
مصرف بعضي از داروها و قطع ناگهاني آنها و عفونت نيز مي تواند از علل حمله تشنجي باشد.


* علايم باليني صرع كدامند؟
** علايم اين بيماري به محل بروز امواج غيرطبيعي در مغز بستگي دارد كه اگر تنها محدود به قسمتي از مغز باشد، به آن «صرع كانوني» مي گويند و اگر تمام مغز را در برگيرد، «صرع ژنراليزه» مي نامند.
در صرع كانوني اگر امواج در قسمت بينايي باشد، به شكل جرقه هاي نوراني، كوچك و بزرگ شدن اشيا و تصاوير يا دور و نزديك شدن آنها مي باشد. در قسمت شنوايي به شكل شنيده شدن صداي باد و آب و يا تغيير صداها كه بلندتر از حد طبيعي يا سريعتر است، شنيده مي شوند. در قسمت بويايي به شكل احساس بوي نامطبوع، در قسمت چشايي به شكل احساس مزه نامطبوع، در قسمت حسي مغز به شكل مورمور شدن يا سوزن سوزن شدن قسمتي از بدن و در قسمت حركتي به شكل پرش يك طرفه در صورت، دست، پا يا چرخش سر و يا يك نيمه بدن بروز مي كند. بروز اين امواج در لوب گيجگاهي مي تواند به بروز علايم رواني حمله اي گذرا مثل ترس، شادي، غمگيني و يا توهمات درك منجر شود. بيمار احساس مي كند جايي را كه تاكنون نديده يا اتفاقي كه تازه افتاده، قبلاً ديده است و يا برعكس فرد آشنايي را تا به حال نديده است. البته اين دو علامت آخر در افراد سالم غيرممكن است بروز نمايد گاهي اوقات بيمار پس از اين علايم دچار اختلال آگاهي يا حافظه براي چند دقيقه مي شود و يا باعث حركات تكراري و كليشه اي مثل ماليدن دستها به هم، دست زدن، يا دكمه هاي لباس را باز كردن، ملچ ملچ كردن و آب دهان را قورت دادن، دور خود چرخيدن، دويدن و يا خنديدن شديد طي اين مدت مي شود كه به اين نوع حمله، صرع لوب گيجگاهي گفته مي شود. اما صرع بزرگ كه اغلب مردم با آن آشنا هستند، به شكل يك فرياد ناگهاني يا بدون آن و شل شدن دستها و پاها و افتادن بسيار روي زمين و سياه شدن لبها و صورت و باز و خيره شدن چشمها به يك طرف است كه پس از 15 تا 30 ثانيه اندامها شروع به حركات پرشي نموده و از دهان او كف خارج مي شود و اين مرحله نيز معمولاً 20 تا 30 ثانيه طول مي كشد و ممكن است با گازگرفتگي زبان و خروج كف از دهان و تخليه مثانه همراه شود. پس از اين مرحله، بيمار وارد مرحله پس از حمله شده كه حالت خواب آلودگي، سردرد، تهوع و استفراغ است و به طور معمول بيمار مي خوابد.
در كودكان نيز يك نوع حمله رايج است كه به شكل خيره شدن چشمها مي باشد مثلاً در حال صحبت كردن براي چند لحظه ساكت شده و چشمهايشان خيره مي شود و اگر با كودك صحبت شود، پاسخي نمي دهد و اين فقط چند ثانيه تا يك دقيقه طول مي كشد و سريع حال بيمار طبيعي مي شود. خيلي از كودكاني كه به اين بيماري مبتلا هستند توسط معلمانشان شناسايي مي شوند كه در حين ديكته نوشتن چند كلمه را جا مي اندازند.
نوع شايع ديگري از حملات صرعي كه خيلي سريع و بدون نظم در اندامها است كه در صبح بارزتر است و به افتادن ليوان يا شانه از دست بيمار منجر مي شود. اين بيماري از لحظه تولد تا مرگ مي تواند بروز كند، ولي علل و علايم آن در سنين مختلف كمي متفاوت است.


* تشنجهاي هنگام تب بالا و يا پايين آمدن قند خون هم صرع هستند؟
** در اطفال 5 ماه تا 7 سال ممكن است تشنج به دليل تب بروز نمايد. اين نوع تشنج در ساعات اوليه شب بيشتر بروز مي كند و اگر كمتر از 15 دقيقه باشد، يك طرفه نباشد و در يك روز چند بار تكرار نشود، خوش خيم است و اقدام خاصي نياز ندارد. اين نوع تشنج صرع گفته نمي شود و احتمال ابتلاي اين كودكان به صرع كم مي باشد. تشنج ناشي از افت قند خون چون با رفع علت زمينه اي برطرف مي شود، صرع ناميده مي شود.


* آقاي دكتر! براي تشخيص بيماري صرع چه روشهايي استفاده مي شود؟
** اساس تشخيص، شرح حال بيمار است كه بايد از خود بيمار و يك فرد همراه كه حمله صرع او را ديده است، پرسيده شود و هيچ روش تشخيصي قطعي درباره اين بيماري وجود ندارد. معاينه عصبي در هر بيمار مبتلا به صرع بايد انجام شود و در نهايت نوار مغز و تصويرنگاري مغز و آزمايشهاي خوني مي توانند كمك كننده باشند. درباره نوار مغز چند نكته مهم وجود دارد.
اگر چه نوار مغز بهترين وسيله ارزيابي تشنج است، ولي هميشه بايد در كنار علايم باليني تفسير شود و به تنهايي ارزشي ندارد.
نوار مغز طبيعي صرع را رد نمي كند؛ زيرا امواج تشنج در 50 تا 90 درصد بيماران ديده مي شود.
نوار مغز غيرطبيعي به معناي وجود بيماري صرع نمي باشد؛ زيرا در يك درصد افراد سالم نيز نوار مغز غيرطبيعي ديده مي شود.
آزمايشهاي خون به دليل شك به اختلالات متابوليك مثل كاهش قند خون، كاهش كلسيم يا ساير يونهاي خون است و انجام تصويرنگاري مغز به ويژه «ام.ار.آي» براي مشخص نمودن علت تشنج در هر فرد بالاي 15 سال توصيه مي شود.


* تشخيص افتراقي هاي بيماري صرع چيست؟
** يك اختلال شايع در تشخيص افتراقي تشنج، حالت سنگ كوب يا غش مي باشد. سنگ كوب اختلال گذراي هوشياري ناشي از كاهش خونرساني موقت به ستام مغز است.
اين حالت به طور معمول در وضعيت ايستاده بروز مي كند و بيمار در ابتدا احساس خوب نبودن دارد. چشمها سياه و تاريك مي شود و اندامها شل شده، رنگ بيمار پريده و روي زمين مي افتد و عرق سردي بر روي او مي نشيند و چند ثانيه هوشيار شدن را از دست مي دهد.
گرما، گرسنگي، استرس، ايستادن طولاني، خستگي و مصرف داروها احتمال بروز اين حالت را افزايش مي دهند.
مدت كوتاه اختلال هوشياري، رنگ پريدگي به جاي كبود شدن صورت و لبها، شل شدن اندامها به جاي سفت شدن آنها، نبود حركات تشنجي و گاز نگرفتن زبان به افتراق آن از تشنج كمك مي كند. تشنجهاي عصبي نيز به طور شايعي با تشنجهاي مغزي اشتباه مي شوند. تشنجهاي عصبي در صورتي كه بروز مكرر و طولاني نيز داشته باشند، خطرناك نيستند و تنها آزار دهنده مي باشند. سكته گذراي مغزي، ميگرن و حملات هراس نيز در تشخيص افتراقي با اشكال خاصي از صرع مطرح مي شوند.


* آيا مي توان از ابتلا به صرع پيشگيري كرد؟
** با توجه به اينكه علت بيشتر انواع صرع نامشخص است و علل ديگر صرع نيز قابل پيشگيري نيست، نمي توان از صرع پيشگيري نمود، ولي مي توان با رعايت يكسري نكات، احتمال بروز بعضي انواع صرع را كم كرد و آن را كنترل نمود: مانند استفاده از كمربند ايمني در ماشين، كلاه ايمني در موتورسواري، كنترل فشارخون، قند و چربي خون، قطع مصرف سيگار، پرهيز از مصرف خودسرانه داروهاي آرام بخش و كنترل دقيق دوران بارداري و زايمان.


* ژنتيك در اين بيماري چه نقشي دارد؟
** انواع محدودي از بيماري صرع ارثي مي باشند و بيشتر موارد، ژنتيكي نيستند. مطالعات همه گيرشناسي بيشتر نقش جنبه ارثي را مطرح مي نمايند و به طور كلي مي توان گفت كه نقش ارث در صرع كمتر از 10 درصد مي باشد.


* براي درمان صرع چه بايد كرد؟
** درمان اين بيماري به طور عمده دارويي است و در موارد كمي از جراحي استفاده مي شود. همان طور كه گفته شد صرع به مواردي گفته مي شود كه حداقل دو بار حمله بروز كرده است و سؤالي كه مطرح مي شود اين است كه بيماران با يك بار حمله، آيا به درمان نياز دارند؟
در اين مورد بر اساس نوع حمله، نوار مغز، تصويرنگاري و معاينه عصبي بيمار تصميم گيري مي شود. نكات مهمي كه در درمان اين بيماري لازم است رعايت شود عبارتند از: دارو بر اساس نوع حمله انتخاب شود، براي درمان از يك دارو استفاده گردد و ارزان و در دسترس باشد.
البته مشخص است كه گاهي نمي توان تمام اين نكات را رعايت نمود و به عنوان مثال اگر بيمار با يك دارو به مقدار كافي كنترل نشود و داروي دوم نيز به تنهايي مؤثر نباشد، از رژيم دو يا چند دارويي استفاده مي شود.
بندرت از سه دارو استفاده مي شود.
درمان جراحي در موارد مقاوم به درمان دارويي كه كانون مشخصي براي تشنج دارند، توصيه مي شود كه در كشور ما از اين درمان كمتر استفاده شده است.


حال نكاتي را براي بيماران صرعي توصيه مي كنيم:
برنامه خواب منظم داشته باشند.
گرسنگي نداشته باشند.
مصرف غذاهاي سرد مثل ماست، خيار، ترشي، هندوانه و گوجه فرنگي كمتر از حد معمول باشد.
تا كنترل كامل حملات از رانندگي، سوار شدن بر دوچرخه و موتور، بالارفتن از بلندي و كارهاي خطرناك اجتناب گردد.
براي بعضي انواع صرع نگاه كردن طولاني به تلويزيون و نمايشگر رايانه محرك است.
براي بعضي انواع ورزش سنگين مضر است.
براي روزه گرفتن در ماه رمضان بايد با پزشك مشورت شود.
راه هاي مقابله با استرس را ياد بگيرند.


* شما به عنوان يك متخصص مغز و اعصاب با مردم چه صحبتي داريد؟
** ما در علم پزشكي هميشه با نسبت سود و ضرر و هزينه مواجهيم. به همين دليل با مصرف داروها هميشه احتمال بروز عوارض وجود دارد. ولي بيماران بايد بدانند كه پزشك با سنجيدن تمام اين جوانب، دارو را براي بيمار خود تجويز مي كند.
بيماران بايد به پزشك خود اعتماد كنند و از تصميم گيريهاي خودسرانه و گوش دادن به حرف افراد غيرمتخصص، اجتناب نمايند.

[Venus]

سندرم تخمدان پرکيست (PCO)
تعريف
سندرم تخمدان پر کيست وضيعتي است که اغلب با قاعدگي نامنظم ، افزايش رشد
موهاي زائد ( هيرسوتيسم) و چاقي مشخص مي شود. اما مي تواند زنان را به اشکال متفاوت
مبتلا کند. قاعدگي هاي نامنظم يا سنگين مي توانند علامتي از اين وضعيت در بالغين
باشد. سندرم تخمدان پرکيست امکان دارد در زماني که خانمي براي باردار شدن مشکل دارد
بارز شود.
علائم و نشانه هاي سندرم تخمدان پر کيست از اختلال در چرخه توليد مثل
منشاء مي گيرد. که بصورت طبيعي هر ماهه با آزاد شدن يک تخمک از تخمدان ( تخمک گذاري
) تکميل مي شود. نام اين وضعيت از ظاهر تخمدانها، در زناني که اين اختلال را دارند
گرفته شده است. ( تخمدان بزرگ و پر از کيست است) اين کيست ها فوليکولهايي هستند که
از کيسه هاي مايع حاوي تخمکهاي نابالغ پر
شده اند.

گرچه اين وضعيت از زمانهاي دور ذکر شده است، اولين بار در سال 1930 وقتي
که ايرونگ استاين و ميشل لونتال در مورد گروهي از زنان بدون دوره هاي قاعدگي که
داراي تخمدانهاي بزرگ و پر کيست نوشتند د رکتب پزشکي توضيح داده شد. گاهي پزشکان
اين وضعيت را استاين – لونتال ، تخمدانهاي پر کيست يا سندرم تخمدان پرکيست هم مي
نامند.
سندرم تخمدان پر کيست يکي از اختلالات شايع هورموني در سنين باروري در
زنان در ايالات متحده است که حدود 5 تا 10 درصد افراد را گرفتار مي کند. تشخيص زود
هنگام و درمان تخمدان پرکيست مي تواند خطر عوارض طولاني مدت مانند ديابت و بيماري
قلبي را کم کند .
سندرم تخمدان پر کيست اختلالي است که باعث قاعدگي نامنظم و افزايش
هورمون مردانه مي شود. تخمدانها کيست پيدا مي کنند و ممکن است نتوانند تخمک آزاد
کنند.
علائم و نشانه ها
زناني که سندرم تخمدان پر کيست دارند ممکن است هر کدام از چندين علامت
را به شدت متفاوت نشان دهند. کميته اي از انستيتو ملي سلامت آمريکا سه معيار براي
تشخيص اين اختلال تعيين کرده است.
l]
- قاعدگي نامنظم يا فقدان قاعدگي
اين شايعترين يافته در سندرم تخمدان پر کيست است. قاعدگي نامنظم به معناي
داشتن چرخه هاي قاعدگي است که در فواصل طولاني تر از 35 روز يا کمتر از 8 بار در
سال اتفاق مي افتد. اين وضعيت ممکن است در هنگام بلوغ و شروع قاعدگي آغاز شود.
- هورمون مردانه زياد
افزايش سطوح هورمونهاي مردانه ممکن است منجر به علائم فيزيکي مانند رويش
موهاي بلند و ضخيم در صورت و سينه، زير شکم ، پشت ، بالاي بازوها يا بالاي پاها
شود.جوش صورت و طاسي مدل مردانه بشود . به هر حال همه زناني که سندرم تخمدان پر
کيست دارند علائم فيزيکي ازدياد هورمون مردانه را نشان نمي دهند. آزمايشات خوني
براي تشخيص سطح بالاي هورمون مردانه در دسترس است.
- رد کردن ساير وضعيتهايي که باعث ازدياد هورمون مردانه و قاعدگي غير طبيعي مي
شوند.
علل بالقوه مانند هيپوتيروئيدي – وضعيتي که در آن بدن هورمون تيروئيد کمي
ترشح مي کند– هم مي توانند باعث ايجاد علائم شوند. هيپوتيروئيدي مي تواند باعث قطع
قاعدگي شود. علت محتمل ديگر افزايش پرولاکتين است که در آن غده هيپوفيز هورمون
پرولاکتين زيادي ترشح مي کند. اين هورمون تحريک کننده توليد شير از غدد شيري است و
تخمک گذاري را مهار مي کند.
منابع ديگري براي افزايش هورمون مردانه، مي تواند وجود تومور در غدد فوق
کليوي يا تخمدانها باشد. غده فوق کليه غده کوچکي نزديک کليه است که هورمونهاي
مردانه و هورموني به نام کورتيزون را ترشح مي کند.
حضور کيستهاي تخمداني که در سونوگرافي توسط پزشک تشخيص داده مي شود،
مي توانند نشانه سندرم تخمدان پرکيست باشند. زني ممکن است تخمدانهاي پرکيستي داشته
باشد ولي سندرم تخمدان پر کيست نداشته باشد . از سوي ديگر زني با سندرم تخمدان پر
کيست ممکن است تخمدانهائي با ظاهر طبيعي داشته باشد.
بسياري از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پر کيست چاق هستند. به نظر مي رسد
توزيع چربي بر شدت علائم اثر مي گذارد. يکي مطالعه نشان داد که زناني که چاقي مرکزي
دارند ( وجود چربي در قسمت مياني بدن يا تنه ) هورمون مردانه، سطح قند و چربي
بالاتري نسبت به زناني که تجمع چربي آنها در اندمها است دارند.

وضعيت هاي احتمالي ديگري که با PCO همراه مي شوند اين موارد هستند:
- نازايي
- آکانتوزيس نيگريکانس ( پوست بنفش تيره در اطراف گردن ، گودي بازو، داخل
ران ، زير پستانها و نواحي تناسلي )
- درد مزمن لگني
علتها
فرآيند چرخه توليد زنان بوسيله سطوح نوساني هورمونهايي که در مغز توليد
مي شود مانند هومورن LH و FSH و هورمونهاي تخمداني تنظيم مي شوند.
تخمدانها هورمونهاي زنانه استروژن و پروژسترون و همچنين هورمونهاي مردانه
را ترشح
مي کنند. هورمونهاي مردانه شامل " تستسترون " و " آندروستن دي ان " و " دي هيدرواپي
آندروستن (DHEA) " هستند و به طور کلي هورمونهاي مردانه ناميده مي شوند.
در PCO بدن زن هورمونهاي مردانه زيادي توليد مي کند. تخمدانها تخمک هاي
کمتري از زمان طبيعي توليد مي کنند (کم تخمک زايي)، ممکن است اصلاً هيچ تخمکي آزاد
نکنند
( عدم تخمک گذاري) در غياب تخمک گذاري چرخه قاعدگي نامنظم يا غايب است.
پزشکان دليل PCO را نمي دانند ولي تحقيقات ارتباطاتي را بين افزايش
انسولين ( هورموني که در لوزالمعده توليد مي شود و به سلولها اجازه استفاده از قند
را که اولين منبع انرژي بدن است مي دهد ) پيشنهاد کرده اند. تصور مي شود که انسولين
توسط چندين مکانيسم توليد هورمون مردانه توسط تخمدانها را افزايش مي دهد.

عوامل خطر
مطالعات نشان مي دهد که زناني که خواهراني با PCO دارند احتمال بيشتري
براي ايجاد اين وضعيت دارند. تحقيقات ديگر ارتباطاتي را بين PCO و سابقه خانوادگي
توليد هورمون مردانه زيادي، مقاومت به انسولين ، اختلالات قاعدگي و پرمويي نشان مي
دهند.
چه زمان بايد بدنبال توصيه پزشکي بود.
تشخيص زود هنگام PCO مي تواند به کاهش خطر عوارض دراز مدت مانند ديابت و
بيماري قلبي کمک مي کند. در صورتيکه قاعدگي هاي نامنظم يا سنگين داريد، اضافه وزن
داريد، رشد موهاي زائد صورتتان زياد است و جوش مي زنيد با پزشک خود مشورت کنيد .
پزشک ممکن است شما را به يک متخصص غدد معرفي کند.

غربالگري و تشخيص
پزشکتان ممکن است شما را از نظر بيماريهاي قلبي عروقي، هورموني و توليد
مثلي ارزيابي کند. او ممکن است تاريخچه علائم شما را بگيرد و يک معاينه باليني کامل
شامل معاينه لگن انجام دهد. ساير آزمايشات ممکن شامل موارد زير است :
- آزمايشات خوني
امکان دارد خون شما براي انجام اندازه گيريهايي آزمايشگاهي جهت اندازه
گيري سطح چند هورمون گرفته شود. اين هورمونها شامل تستوسترون، DHEA و آندروستن دي
ان ، LH و FSH پروژسترون و پرولاکتين و هورمون تحريک کننده تيروئيد ( TSH ) که آزاد
شدن هورمون تيروئيد از غده تيروئيد را تحريک مي کند باشد. به همين شکل احتمالاً
ميزان قند ناشتا ، کلسترول و تري گليسيريد هم اندازه گيري مي شود.

- سونوگرافي
پزشک ممکن است براي اندازه گيري ضخامت رحم درخواست سونوگرافي کند.
سونوگرافي بدون درد است. زماني که شما به آرامي بر روي تخت معاينه قرا گرفته ايد،
يک وسيله کوچک روي بدن شما قرا مي گيرد. اين دستگاه امواج صوتي غيرقابل شنيدن را که
به شکل تصاويري در کامپيوتر ظاهر مي شوند به تصوير مي کشد.
- نمونه برداري از لايه داخل رحم
براي تعيين وضعيتهاي پيش سرطاني که مي توانند باعث خونريزي غير طبيعي از
رحم شوند، اين کار انجام مي شود. که معمولاً يک روش بدون بي حسي است و مي تواند در
مطب هم انجام شود. در اين روش پزشک يک نمونه بافتي را از لايه داخل رحم شما براي
تحليلهاي آزمايشگاهي برمي دارد.
w
عوارض
زنان داراي PCO در خطر ديابت نوع 2 ( که نام ديگر ديابت غير وابسته به
انسولين مي باشد و در بزرگسالي بيشتر ديده مي شود )، فشار خون، افزايش تري گلسيريد،
کاهش کلسترول خوب و بيماريهاي قلبي هستند. از آنجا که PCO باعث مختل شدن چرخه توليد
مثل مي شود و رحم در معرض ميزان ثابتي از استروژن قرار مي گيرند. زنان داراي PCO در
خطر بيشتري براي خونريزي هاي غيرطبيعي رحمي و سرطان لايه داخلي بدن هستند.
درمان
درمان PCO بستگي به توانگري اصلي هر زن مثل نازائي ، پرموئي ، جوش يا
چاقي دارد . در طولاني مدت مهمترين جنبه درمان کنتـــرل خطرات قلبي عروقي مانند
چاقي ، کلسترول بالا ، ديابت و فشارخون بالاست . احتمالاً پزشک از شما مي خواهد که
بطور منظم به او مراجعه کنيد تا معاينه باليني انجام دهد، فشارخون و سطوح قندخـــون
ناشتا را براي کمک به تصميمات درماني پيوسته اندازه گيري کند.
m
زنان باردار داراي PCO که اضافه وزن دارند علايم و نشانه هاي شديدتري دارند .
چاقي مقاومت به انسولين را بدتر ميکند . کاهش وزن ميتواند سطوح هورموني مردانه و
انسولين را کم کند . بهر حال ممکن است نسبت به زنان ديگر مشکل بيشتري در کم کردن
وزن داشته باشيد يک متخصص تغذيه را ببينيد و يک برنامه غذائي کاهش وزن دريافت
نماييد . پزشک ممکن است يک يا چند نوع از داروهاي زير را براي کمک به کنترل علايم و
خطرات همراه با PCO تجويز کند.
داروهائي براي تنظيم چرخه قاعدگي
اگر قصد باردار شدن نداريد، پزشک ممکن است قرصهاي جلوگيري از بارداري کم
هورمون را که حاوي استروژن و پروژسترون صناعي هستند تجويز کند. اين داروها توليد
هورمون مردانه را کم ميکنند و جلوي توليد دائمي استروژن در بدن را ميگيرند. اين
داروها خطر سرطان لايه داخلي رحم را کم ميکنند و خونريزي غيرطبيعي را تصحيح مي
نمايند.
درمان جايگزين ديگر دريافت پروژسترون به مدت 10 تا 14 روز در ماه است.
اين دارو چرخه قاعدگي را تنظيم ميکند و از سرطان لايه داخلي رحم جلوگيري ميکند اما
سطوح هورمون مردانه را بهبود نمي بخشد.
]
تحقيقات استفاده از متفورمين را براي درمان PCO ارزيابي ميکنند، اين دارو
بصورت خوراکي در درمان ديابت نوع 2 استفاده ميشود. متفورمين از توليد و آزادسازي
قند از کبد جلوگيري ميکند و بنابراين براي انتقال قند به سلولها به انسولين بيشتري
نياز است. چندين کار آزمائي باليني دريافته اند که متفورمين تخمک گذاري را بهبود
بخشيده و سطوح هورمون مردانه را در زنان دچار PCO کاهش داده است . اميد است
متفورمين در طولاني مدن عوارض قلبي عروقي ناشي از PCOرا کم کند.
داروهائي براي کاهش رشد مو
پزشک ممکن است براي تعديل اثرات ناشي از افزايش هورمون داروهايي را تجويز
کند. اسپيرنولاکتون(آلداکتون)اثر هورمونهاي مردانه را متوقف ميکند و توليد
هورمونهاي جديد مردانه را متوقف ميکند . اسپيرنولاکتون يکي از داروهاي دفع کننده آب
است و ممکن است باعث شود بيش از روزهاي ديگر ادرار کنيد. عوارض جانبي ديگر آن ،
خشکي پوست، سوزش سردل ، سردرد و خستگي است. ديگر داروهاي ضدهورمون مردانه فيناستريد
و فلوتاميد هستند اما اين داروها گرانتر از اسپيرنولاکتون هستند و عوارض جانبي
بيشتري دارند.
ww
داروهايي براي دستيابي به حاملگي
ممکن است براي حاملگي نياز به داروهائي براي تحريک تخمک گذاري داشته
باشيد. کلوميفن يک داروي ضد استروژن است که 5 روز در هفته در اولين بخش چرخه قاعدگي
استفاده ميشود. اگر کلوميفن به تنهائي موثر نباشد ممکن است در همراهي با آن نياز به
کورتيکواستروئيدها ، ترکيبي از LH و FSH بنام گونادوتروپين يا FSH به تنهائي داشته
باشيد .
wm
جراحي
اگر داروها به ايجاد و حاملگي کمک نکنند ، پزشک امکان دارد توصيه به يک
جراحي سرپائي بنام لاپاراسکوپي تخمدان کند . در اين روش جراح برش کوچکي روي شکم
ميدهد و لوله اي را که به يک دوربين کوچک وصل است ( لاپاراسکوپ ) در آن قرار ميدهد
. دوربين تصاويري با جزئيات از تخمدانها و اندامهاي لگني مجاور آن در اختيار جراح
قرار ميدهد . سپس جراح وسايل جراحي را از برشهاي کوچک پوستي ديگر وارد ميکند . و از
جراحي ليزر يا الکتريکي براي ايجاد سوراخهايي در فوليکولهاي بزرگ شده در سطح
تخمدانها استفاده ميکند .
هدف اين کار تحريک تخمک گذاري با کاهش سطوح LH و هورمونهاي مردانه است.
پزشکان مطمئن نيستند اين چگونه اتفاق مي افتد. يک فرضيه اين است که سوراخ کردن
سلولهاي تخمداني توليد کننده هورمون را تخريب ميکند .
برداشتن موها
wm
چندين راه براي برداشتن موها وجود دارد. اين موارد برداشتن با تيغ
plucking و استفاده از ژلها و کرمها و لوسيونها است. بهرحال برداشتن موها امکان
دارد که پوست را تحريک کند بنابراين از راهنمائي هاي موجود در بسته استفاده کنيد و
ميزان کمي از آن را روي ناحيه اي دلخواه از پوست براي تعيين اينکه آيا برايتان
مناسب است يا خير امتحان کنيد.
درمان هفته ها ادامه خواهد داشت . بعد از آن ميتوانيد درمان را تکرار
کنيد.
ساير انتخابها براي برداشتن مو شامل موارد زير است .
الکتروليز
براي برداشتن دائمي موهاي زائد ، بعضي از زنان علاوه بر درمان طبي تحت
الکتروليز هم قرار ميگيرند. در اين روش سوزن نازکي داخل فوليکول مو قرار داده ميشود
و از جريان الکتريکي براي از بين بردن فوليکول مو استفاده ميشود. از آنجا که تنها
يک فوليکول در هر مرتبه درمان ميشود ، اين روش براي نواحي بزرگ بدن مفيد نيستند .
کيتهاي الکتروليز خانگي بي اثر هستند چرا که فوليکول در عمق مو قرار دارد و
بنابراين سعي کنيد يک کارشناس الکترولوژيست اين کار را برايتان انجام دهد .
m
درمان ليزر
ماده اي که به مو رنگ مي دهد، ملانين نام دارد. اين ماده نور را از ليزر
جذب کرده و آن را تبديل به حرارت مي کند که باعث از بين رفتن فوليکول مو مي شود.
نياز به چندين مرحله درمان است. درمان ليزر بيشترين اثر را برروي موهايي که در
مرحله رشد هستند دارد و همه موها در يک مرحله يکسان رشدي قرار ندارند. اين روش مي
تواند در هر محلي در بدن به جز اطراف چشمها به کار گرفته شود.
ليزر درماني بيش از همه در افرادي با موهاي تيره و پوست روشن قابل
استفاده است. علاوه بر مو، پوست هم رنگ خود را از ملانين مي گيرد و پوست تيره با
ملانين بيشتر مي تواند، انرژي ليزر بيشتري را جذب کند که منجر به آسيب پوست و بي
رنگ شدن آن مي شود. به هرحال پزشکان شروع کرده اند به استفاده از وسايل و تکنيکهاي
ليزرئي که نتايج بهتري را براي افراد تيره پوست دارند.
[]
مراقبت از خود
ممکن است توصيه هاي گيج کننده اي را از رسانه هاي ارتباط جمعي، گروههاي
حمايتي و کارشناسان بهداشتي در مورد نقش تغذيه در کنترل وزن شنيده باشيد. بيشترين
عدم توافقات مربوط به نقش کربوهيدراتها است. کربوهيدراتهاي با زنجيره هاي بلند مثل
گلوکز که نوعي قند است مي باشند. دستگاه گوراشي شما اين زنجيره ها را به مولکولهاي
کوچک قند که وارد جريان خون شما شده و باعث آزاد شدن انسولين مي شود تقسيم مي کند.
رژيم غذايي کم چرب و پرکربوهيدرات که در سالهاي اخير عموميت يافته مي
تواند سطح انسولين را افزايش دهد. بسياري از کارکنان تغذيه و سلامتي به زنان
دارايPCO توصيه مي کنند که رژيم کم کربوهيدارت داشته باشند. به هر حال رژيمي که
براي جبران کاهش کربوهيدرات ، پروتئين بيشتري را توصيه کند ممکن است جذب چربيهاي
اشباع را افزايش دهد، سطح کلسترول خون شما را زياد کند و خطر بيماري قلبي را در شما
بيشتر و بيشتر نمايد.
بعضي برنامه هاي رژيمي PCO کربوهيدرات را به درصد مشخصي از کالري محدود
مي کند. مثلاً 40 تا 45 درصد کالري کل. بقيه رژيمها توصيه به خوردن کربوهيدراتهاي
پرفيبر مي کنند. هر چه غذايي فيبر بيشتري داشته باشد آهسته تر هضم شده و سطح قند
خون آهسته تر زياد
مي شود. کربوهيدراتهاي پر فيبر شامل نان و غلات کامل، ماکاروني کامل، برنج قهوه اي
و لوبياها است .

رژيم بسيار کم کربوهيدرات هدف مطلوبي نيست. کربوهيدراتها مواد مغذي بسيار
مهمي هستند بنابراين آنها را به شدت محدود نکنيد . به جاي آن از کربوهيدراتهاي پر
فيبري که در بالا گفته شد به همراه محدوديت در کربوهيدراتهاي کم سالم مثل سودا ،
آبميوه زياد، کيک ، آبنبات ، بستني ، شيريني و کلوچه استفاده کنيد.
مطالعات بيشتر مي تواند نشان دهد که چه برنامه رژيمي بهتر است. اما واضح
است که کاهش وزن به وسيله کم کردن کل کالري دريافتي براي زنان دچار PCO سودمند است.
با پزشک متخصص تغذيه خود در تماس باشيد تا بهترين رژيم را براي شما تعيين
کنند. اهميت ورزش کمتر مورد بحث و جدل است. ورزش قند خون را با افزايش انتقال قند
از خون به سلولهاي شما از طريق کاهش مقاومت به انسولين کاهش مي دهد. افزايش فعاليت
بدني روزانه در زنان دچار PCO و شرکت آنها در يک برنامه منظم فعاليت بدني براي
درمان و پيشگيري از مقاومت به انسولين و کمک به کاهش وزن بسيار مهم است.

[مومن خدا]

سرطان‌ روده بزرگ

اطلاعات‌ اوليه‌

توضيح‌ كلي‌
رشد خارجي‌ از كنترل‌ سلول‌هاي‌ سرطاني‌ در راست‌روده‌ يا سرطان‌ روده‌ بزرگ‌ كولون‌ (روده‌ بزرگ‌). اين‌ سرطان‌ از شايع‌ترين‌ سرطان‌ها محسوب‌. اين‌ سرطان‌ هر جايي‌ از روده‌ بزرگ‌ شامل‌ سكوم‌، كولون‌ صعودي‌، كولون‌ عرضي‌، كولون‌ نزولي‌، كولون‌ سيگموييد و راست‌ روده‌ (كه‌ 50% كل‌ سرطان‌هاي‌ روده‌ بزرگ‌ را به‌ خود اختصاص‌ مي‌دهد) را مي‌تواند درگير سازد. اين‌ سرطان‌ بيشتر بزرگسالان‌ بالاي‌ 40 سال‌ را مبتلا مي‌سازد.
علايم‌ شايع‌
بدون‌ علامت‌ در مراحل‌ اوليه‌ (اغلب‌)
دفع‌ مدفوع‌ خوني‌ يا سياه‌رنگ‌
درد كرامپي‌ شكم‌ (دل‌پيچه‌)
احساس‌ پري‌ شكم‌
تغيير در اجابت‌ مزاج‌ به‌ صورت‌ اسهال‌، يبوست‌ يا باريك‌ شدن‌ قطر مدفوع‌
كاهش‌ وزن‌ بدون‌ علت‌
درد مقعد
كم‌ خوني‌
از دست‌ رفتن‌ كنترل‌ مدفوع‌ (گاهي‌)
علل‌
نامشخص‌ عوامل‌ ژنتيكي‌ و محيطي‌ هر دو در ايجاد آن‌ ممكن‌ است‌ دخالت‌ داشته‌ باشند.
عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
سن‌ بالاي‌ 40 سال‌
كوليت‌ اولسرو و برخي‌ اختلالات‌ مزمن‌ ديگر لوله‌ گوارش‌
رژيم‌ غذايي‌ نامتناسب‌ به‌ صورت‌ كم‌ فيبر و پرچربي‌
سابقه‌ پوليپ‌هاي‌ راست‌ روده‌
سابقه‌ خانوادگي‌ پوليپ‌هاي‌ راست‌ روده‌ يا سرطان‌ روده‌ بزرگ‌
پيشگيري‌
مصرف‌ رژيم‌ غذايي‌ پرفيبر و كم‌چربي‌
اگر شما در گروه‌ پرخطر از نظر احتمال‌ ابتلا به‌ اين‌ بيماري‌ قرار داريد، به‌ طور ساليانه‌ جهت‌ معاينه‌ فيزيكي‌ و بررسي‌ كولون‌ و راست‌روده‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد.
اگر شما هر يك‌ از عوامل‌ خطرساز ذكر شده‌ در بالا را دارا هستيد، از داروخانه‌ يك‌ كيت‌ تشخيصي‌ جهت‌ شناسايي‌ خون‌ در مدفوع‌ تهيه‌ كنيد. وجود خون‌ در مدفوع‌ را هر دو ماه‌ يك‌ بار بررسي‌ كنيد. كيت‌هاي‌ داراي‌ كاربرد آسان‌ براي‌ استفاده‌ در منزل‌ در اين‌ زمينه‌ در دسترس‌ است‌.
عواقب‌ مورد انتظار
پيامد كلي‌ بيماري‌ بسته‌ به‌ مرحله‌ بيماري‌ در هنگام‌ تشخيص‌ متغير است‌. بيش‌ از 50% بيماران‌ تا 5 سال‌ از جراحي‌ زنده‌ مي‌مانند. اين‌ تومور هرچه‌ سريع‌تر تشخيص‌ داده‌ شود شانس‌ بهبود كامل‌ آن‌ پس‌ از درمان‌ بيشتر است‌.
عوارض‌ احتمالي‌
گسترش‌ تومور به‌ ساير نواحي‌ بدن‌ و سرانجام‌ مرگ‌
عوارض‌ مربوط‌ به‌ جراحي‌ (عفونت‌، پنوموني‌، آبسه‌)
درمان‌

اصول‌ كلي‌
- بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ آزمايش‌هاي‌ خوني‌، سيگموييدوسكوپي‌ (روشي‌ براي‌ بررسي‌ راست‌ روده‌ و قسمت‌ تحتاني‌ كولون‌ با استفاده‌ از يك‌ وسيله‌ بصري‌ با چراغي‌ در نوك‌ آن‌)، كولونوسكوپي‌ (روشي‌ براي‌ تشخيص‌ بيماري‌هاي‌ كولون‌ با مشاهده‌ داخل‌ كولون‌ از طريق‌ يك‌ كولونوسكوپ‌ قابل‌ انعطاف‌، يك‌ وسيله‌ فيبرنوري‌ با چراغي‌ در نوك‌ آن‌)، تصويربرداري‌ با اشعه‌ ايكس‌ از كولون‌ (باريم‌ انما) و كليه‌ (پيلوگرام‌ وريدي‌)، سي‌تي‌اسكن‌ و سونوگرافي‌ باشد.
- جراحي‌ جهت‌ برداشت‌ تومور. گاهي‌ لازم‌ مي‌شود كه‌ مسير روده‌ به‌ سمت‌ يك‌ سوراخ‌ تعبيه‌ شده‌ در شكم‌ توسط‌ جراحي‌ منحرف‌ گردد (كولوستومي‌). اگر براي‌ شما كولوستومي‌ انجام‌ شده‌ است‌، به‌ آموزش‌هاي‌ ويژه‌اي‌ جهت‌ مراقبت‌ از سوراخ‌ آن‌ نياز خواهيد داشت‌.
- اشعه‌ درماني‌ قبل‌ و بعد از جراحي‌
داروها
مسكن‌ها
داروهاي‌ تنظيم‌كننده‌ حركات‌ روده‌اي‌
داروهاي‌ ضدسرطان‌، هر چند معمولاً خيلي‌ مؤثر نيستند.
فعاليت‌
خودداري‌ از ورزش‌ها يا فعاليت‌هايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ به‌ سوراخ‌ تعبيه‌ شده‌ در شكم‌ براي‌ كولوستومي‌ را آسيب‌ برساند.
فعاليت‌هاي‌ طبيعي‌ خود، شامل‌ مقاربت‌ جنسي‌ را هرچه‌ سريع‌تر پس‌ از جراحي‌ مي‌توانيد از سر بگيريد. كولوستومي‌ نبايد مانعي‌ براي‌ مقاربت‌ در نظر گرفته‌ شود.
رژيم‌ غذايي‌
مصرف‌ رژيم‌ پرفيبر و كم‌چربي‌. خودداري‌ از مصرف‌ غذاهاي‌ توليدكننده‌ گاز روده‌ (كلم‌، لوبيا، پياز) ممكن‌ است‌ به‌ تخفيف‌ علايم‌ كمك‌ كند.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان داراي‌ علايم‌ سرطان‌ روده‌ بزرگ‌ به‌ ويژه‌ خونريزي‌ از مقعد يا تغيير قابل‌ توجه‌ اجابت‌ مزاج‌ به‌ مدت‌ پيش‌ از 7 روز باشيد.
بروز علايم‌ كم‌خوني‌ (خستگي‌، رنگ‌ پريدگي‌ و تندي‌ ضربان‌ قلب‌)

[مومن خدا]

سكته‌ مغزي‌


اطلاعات‌ اوليه‌

توضيح‌ كلي‌
سكته‌ مغزي‌ عبارت‌ است‌ از كاهش‌ ناگهاني‌ خونرساني‌ به‌ بخشي‌ از مغز كه‌ طوري‌ به‌ آن‌ ناحيه‌ آسيب‌ مي‌زند كه‌ نمي‌تواند به‌ طور طبيعي‌ داراي‌ كاركرد باشد. غالباً بزرگسالان‌ بالاي‌ 60 سال‌ مبتلا مي‌شوند.
علايم‌ شايع‌
بسته‌ به‌ محل‌ آسيب‌ مغزي‌ علايم‌ زير ممكن‌ است‌ وجود داشته‌ باشند:
سنگيني‌ ناگهاني‌ در اندام‌ يا كرختي‌ و ناتواني‌ در كنترل‌ عضلات‌
عدم‌ توانايي‌ حركت‌ دادن‌ بخشي‌ از بدن‌
كاهش‌ هوشياري‌ / منگي‌
عدم‌ توانايي‌ تكلم‌
سردرد
اختلالات‌ بينايي‌
گيجي‌
بي‌اختياري‌ مدفوع‌ يا ادرار
علل‌
معمولاً تصلب‌ شرايين‌ (آترواسكلروز) يا فشار خون‌ بالا. اين‌ موارد ممكن‌ است‌ منجر به‌ موارد زير گردد:
ترومبوز كه‌ در آن‌ جريان‌ خون‌ در اثر تنگي‌ يا بسته‌ شدن‌ يك‌ شريان‌ مسدود مي‌گردد.
آمبولي‌ كه‌ در آن‌ بخش‌ كوچكي‌ از رسوب‌ چربي‌ يا يك‌ لخته‌ خوني‌ كوچك‌ از يك‌ رگ‌ مبتلا يا قلب‌ به‌ مغز مي‌رود.
خونريزي‌ مغزي‌ كه‌ در آن‌ يك‌ رگ‌ خوني‌ مغز پاره‌ شده‌، به‌ بافت‌ مغزي‌ اطراف‌ خود خونريزي‌ مي‌كند.
پارگي‌ آنوريسم‌ يك‌ شريان‌ كوچك‌ مغز
عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
سيگار كشيدن‌
چاقي‌
رژيم‌ غذايي‌ پرچربي‌ يا پر نمك‌
سن‌ بيش‌ از 60 سال‌
فشار خون‌ بالا
ديابت‌ شيرين‌
بيماري‌ شريان‌ كرونر
سابقه‌ حملات‌ گذراي‌ ايسكميك‌
سابقه‌ خانوادگي‌ سكته‌ مغزي‌
سوء مصرف‌ الكل‌
فيبريلاسيون‌ دهليزي‌ (نوعي‌ ضربان‌ قلب‌ نامنظم‌)
پيشگيري‌
به‌ طور منظم‌ ورزش‌ كنيد.
از رژيم‌ غذايي‌ كم‌چربي‌ استفاده‌ كنيد.
سيگار نكشيد.
كنترل‌ طبي‌ هرگونه‌ اختلال‌ مزمن‌ (مثل‌ ديابت‌ شيرين‌)
فشار خون‌ خود را مرتب‌ كنترل‌ كنيد. اگر بالا باشد، به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ كنيد.
در مورد مصرف‌ روزانه‌ آسپيرين‌، از توصيه‌هاي‌ پزشكي‌ بهره‌مند شويد. مطالعات‌ حاكي‌ از آن‌ هستند كه‌ اين‌ امر ممكن‌ است‌ چنان‌ بر لخته‌ شدن‌ تأثير كند كه‌ احتمال‌ ترومبوز يا آمبولي‌ مغزي‌ را كاهش‌ دهد (در سكته‌ خونريزي‌ دهنده‌ مؤثر نيست‌ و ممكن‌ است‌ خطرناك‌ باشد).
اگر دچار انسداد شريان‌ كاروتيد باشيد، جراحي‌ مي‌تواند احتمال‌ سكته‌ مغزي‌ در آينده‌ را كاهش‌ دهد.
عواقب‌ مورد انتظار
سكته‌ مغزي‌ در 23 موارد باعث‌ مرگ‌، آسيب‌ پايدار يا ناتواني‌ مي‌شود. در بقيه‌ موارد، امكان‌ بهبود كامل‌ بدون‌ ناتواني‌ درازمدت‌ وجود دارد.
يك‌ سكته‌ مغزي‌ خفيف‌ ممكن‌ است‌ نشانه‌اي‌ زودهنگام‌ از حملات‌ شديدتر باشد. ناتواني‌ نسبي‌ در افرادي‌ كه‌ از سكته‌ مغزي‌ نجات‌ مي‌يابند، ممكن‌ است‌ ماه‌ها طول‌ بكشد.
عوارض‌ احتمالي‌
پنوموني‌ (ذات‌الريه‌)
افسردگي‌
زخم‌ فشاري‌ حاصل‌ از استراحت‌ طولاني‌ در بستر
فلج‌ يا ناتواني‌ پايدار
درمان‌

اصول‌ كلي‌
بيمارستان‌ها برنامه‌هاي‌ مداخله‌اي‌ زودهنگام‌ دارند. اگر دچار علايم‌ سكته‌ مغزي‌ شويد، فوراً به‌ نزديك‌ترين‌ بيمارستان‌ محل‌ زندگي‌ خود برويد.
آزمون‌هاي‌ تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ مايع‌ نخاع‌ و خون‌، نوار قلب‌، اكوكارديوگرافي‌، سونوگرافي‌، آنژيوگرافي‌، سي‌تي‌اسكن‌ و راديوگرافي‌ سر باشند.
ممكن‌ است‌ بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌ براي‌ مراقبت‌ حاد (با پايش‌ دقيق‌ كاركرد قلب‌ و ريه‌، غلظت‌ الكتروليت‌ها و مايعات‌) لازم‌ باشد.
جراحي‌ (گاهي‌ اوقات‌) براي‌ برداشتن‌ لخته‌ يك‌ شريان‌ مغز ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد.
در بعضي‌ انواع‌ سكته‌ مغزي‌ از داروهاي‌ حل‌كننده‌ لخته‌ خون‌ استفاده‌ مي‌شود.
ممكن‌ است‌ (گاهي‌) مراقبت‌ پرستاري‌ در خانه‌ لازم‌ باشد.
ممكن‌ است‌ فيزيوتراپي‌، كاردرماني‌ و گفتاردرماني‌ لازم‌ باشد.
داروها
داروهاي‌ ضد انعقادي‌ براي‌ كاهش‌ احتمال‌ تشكيل‌ لخته‌
داروهاي‌ ضد پرفشاري‌ خون‌ در صورت‌ ابتلا به‌ فشار خون‌ بالا
فعاليت‌
اگر كنترل‌ عضلاني‌ شما از دست‌ رفته‌ باشد، درمان‌ به‌ شما كمك‌ خواهد كرد تا ياد بگيريد براي‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مجدد مهارت‌هاي‌ پايه‌ مثل‌ خوردن‌، لباس‌ پوشيدن‌ و توالت‌ رفتن‌ از اندام‌هاي‌ آسيب‌ ديده‌ خود استفاده‌ كنيد.
پس‌ از يك‌ سكته‌ مغزي‌، تعبيه‌ سطوح‌ شيب‌دار به‌ جاي‌ پله‌ در ورودي‌هاي‌ منزل‌ و نيز دستگيره‌ در كنار وان‌ حمام‌ و دستشويي‌ها را مدنظر قرار دهيد.
رژيم‌ غذايي‌
در ابتدا ممكن‌ است‌ تغذيه‌ با استفاده‌ از لوله‌ معده‌ ضرورت‌ يابد و سپس‌ بتوانيد از غذاهاي‌ صاف‌ شده‌، و يا معمولي‌ استفاده‌ كنيد. غذايي‌ را بخوريد كه‌ كم‌ نمك‌ و كم‌چربي‌ باشد.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ سكته‌ مغزي‌ را داشته‌ باشيد يا آنها را در فردي‌ ديگر مشاهده‌ كنيد. اين‌، يك‌ اورژانس‌ است‌!
اگر در طول‌ درمان‌ موارد زير رخ‌ مي‌دهند: ـ تب‌ ـ زخم‌هاي‌ فشاري‌ ـ بدتر شدن‌ علايم‌

[مومن خدا]

سوءجذب‌




اطلاعات‌ اوليه‌

توضيح‌ كلي‌
سوءجذب‌ ‌ ضعيف‌ مواد مغذي‌، ويتامين‌ها و مواد معدني‌ از روده‌ به‌ داخل‌ جريان‌ خون‌. اين‌ عارضه‌ با درگيري‌ روده‌، كبد و پانكراس‌ در ارتباط‌ است‌.
علايم‌ شايع‌
اسهال‌
ضعف‌
كاهش‌ وزن‌
نفخ‌ و احساس‌ ناراحتي‌ مبهم‌ در شكم‌
دفع‌ مكرر مدفوع‌ فراوان‌ و بدبو
كم‌خوني‌ خفيف‌ (گاهي‌)
علل‌
كمبود آنزيم‌هاي‌ روده‌اي‌
هضم‌ ناكافي‌ غذاها در اثر بيماري‌هاي‌ پانكراس‌ (نظير فيبروز سيستيك‌)، كيسه‌ صفرا يا كبد
تغيير باكتري‌هايي‌ كه‌ در حالت‌ عادي‌ در روده‌ زندگي‌ مي‌كنند.
بيماري‌هاي‌ جدار روده‌ از قبيل‌ كرم‌ها يا انگل‌ها، اسپروي‌ گرمسيري‌ و بيماري‌ سلياك‌
كوتاه‌ كردن‌ روده‌ با جراحي‌ كه‌ در اين‌ حالت‌ سطح‌ جذب‌ براي‌ غذاها كاهش‌ مي‌يابد.
عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
سابقه‌ خانوادگي‌ سوءجذب‌ يا فيبروز سيستيك‌
مصرف‌ الكل‌
مصرف‌ داروهايي‌ نظير روغن‌ معدني‌ و ساير مسهل‌ها
مسافرت‌ كشورهاي‌ خارجي‌
جراحي‌ روده‌
بيماري‌ عدم‌ تحمل‌ لاكتوز
پيشگيري‌
خودداري‌ از مصرف‌ بلندمدت‌ روغن‌ معدني‌ و ساير
مسهل‌ها
خودداري‌ از مصرف‌ الكل‌
عواقب‌ موردانتظار
ميزان‌ توانايي‌ در كنترل‌ علايم‌ بسته‌ به‌ علت‌ سوءجذب‌ دارد، ولي‌ خيلي‌ چيزها بين‌ همه‌ اختلالات‌ سوءجذب‌ مشترك‌ است‌. شروع‌ بيماري‌ معمولاً آهسته‌ بوده‌ و تشخيص‌ آن‌ دشوار است‌. اين‌ اختلالات‌ ممكن‌ است‌ ماه‌ها يا سال‌ها قبل‌ از تشخيص‌ داده‌ شدن‌ وجود داشته‌ باشند. درمان‌ اين‌ اختلالات‌ بلندمدت‌ و مشكل‌ بوده‌ و ممكن‌ است‌ نيازمند تغيير مكرر برنامه‌ درماني‌ باشد. پايبند ماندن‌ و خوش‌بيني‌ بيماران‌ نسبت‌ به‌ ادامه‌ درمان‌ عامل‌ مهمي‌ در معالجه‌ اين‌ اختلالات‌ محسوب‌ مي‌گردد.
عوارض‌ احتمالي‌
بيماري‌ طولاني‌مدت‌
تأخير رشد در كودكان‌
اضافه‌ شدن‌ بيماري‌هاي‌ ديگر ناشي‌ از كمبود مواد غذايي‌، ويتامين‌ها و مواد معدني‌
كم‌خوني‌
درمان‌

اصول‌ كلي‌
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ بررسي‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ مدفوع‌، كروموزوم‌ها و خون‌ به‌ همراه‌ عكس‌ از لوله‌ گوارش‌ باشد.
درمان‌ به‌ علت‌ زمينه‌اي‌ بيماري‌ بستگي‌ دارد. در بيشتر بيماران‌، اصلاح‌ رژيم‌ غذايي‌ يا مكمل‌هاي‌ غذايي‌ باعث‌ بازگشت‌ سلامتي‌ مي‌گردد.
تجويز ويتامين‌ ـ ب‌ 12 و آهن‌ تزريقي‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد چرا كه‌ جذب‌ اين‌ دو در همه‌ انواع‌ سوءجذب‌ مختل‌ مي‌گرددد.
داروها
آنزيم‌هايي‌ جهت‌ جبران‌ كمبود آنزيم‌هاي‌ روده‌
داروهاي‌ ضداسپاسم (گرفتگي) روده‌ براي‌ تخفيف‌ احساس‌ ناراحتي‌ شكمي‌
فعاليت‌
محدوديتي‌ وجود ندارد. به‌ محض‌ بهبود علايم‌، فعاليت‌هاي‌ طبيعي‌ خود را از سر بگيريد.
رژيم‌ غذايي‌
خودداري‌ از مصرف‌ الكل‌
بسته‌ به‌ علت‌ بيماري‌ ممكن‌ است‌ رژيم‌ خاصي‌ (مثلاً رژيم‌ بدون‌ شير، بدون‌ گلوتن‌ و غيره‌) لازم‌ باشد. اطلاعات‌ ويژه‌اي‌ در اين‌ باره‌ به‌ بيماران‌ ارايه‌ خواهد شد.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ كنيد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان‌ داراي‌ علايم‌ سوءجذب‌ باشيد
بروز هريك‌ از موارد زير در طي‌ درمان‌:
ـ دفع‌ مدفوع‌ سياه‌ قيري‌
ـ تب‌ 3/38 درجه‌ سانتي‌گراد و بالاتر
ـ درد شديد شكم‌
ـ انقباض‌هاي‌ عضلاني‌

[مومن خدا]

اطلاعات‌ اوليه‌

توضيح‌ كلي‌
سنگ‌ كيسه‌ صفرا عبارت‌ است‌ از وجود سنگ‌ در كيسه‌ صفرا. اكثر سنگ‌هاي‌ كيسه‌ صفرا عمدتاً از كلسترول‌ تشكيل‌ شده‌اند، اما بعضي‌ سنگ‌ها هم‌ حاوي‌ رنگدانه‌ صفراوي‌ يا كلسيم‌ هستند. سنگ‌ كيسه‌ صفرا سرطاني‌ نيست‌. سنگ‌ كيسه‌ صفرا در نوجوانان‌ و بزرگسالان‌ در هر دو جنس‌ به‌ وجود مي‌آيد اما در خانم‌ها بيشتر ديده‌ مي‌شود.
علايم‌ شايع‌
دردي‌ كه‌ طي‌ مدتي‌ مي‌گيرد و سپس‌ ول‌ مي‌كند، در قسمت‌ فوقاني‌ شكم‌ در سمت‌ راست‌ يا بين‌ دو كتف‌
تهوع‌ و استفراغ‌
نفخ‌ يا آروغ‌
عدم‌ تحمل‌ غذاهاي‌ چرب‌ (سوءهاضمه‌، نفخ‌ و آروغ‌)
زردي‌
بدون‌ علامت‌ در تقريباً 40% از موارد
علل‌
خالي‌ نشدن‌ كامل‌ كيسه‌ صفرا
بروز تغييراتي‌ در مخاط‌ صفراوي‌
افزايش‌ غلظت‌ بيلي‌روبين‌ در صفرا. بيلي‌روبين‌ يك‌ ماده‌ زايد زردرنگ‌ حاصل‌ از گلبول‌هاي‌ قرمز است‌ كه‌ خون‌ آن‌ را براي‌ دفع‌ به‌ كبد حمل‌ مي‌كند. بيلي‌روبين‌ در زرد بودن‌ رنگ‌ ادرار نقش‌ دارد و در صورت‌ عدم‌ دفع‌ مناسب‌ مي‌تواند در خون‌ جمع‌ شده‌ و باعث‌ ايجاد زردي‌ شود.
عفونت‌ در مجاري‌ صفراوي‌ كه‌ صفر از كبد در آنها به‌ جريان‌ مي‌افتد.
عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
وجود بيماري‌هايي‌ مثل‌ بيماري‌ سرخرگ‌هاي‌ قلب‌، سيروز كبدي‌، يا اختلالات‌ روده‌ كوچك‌
سابقه‌ خانوادگي‌ سنگ‌ كيسه‌ صفرا
عوامل‌ ژنتيك‌. برخي‌ از گروه‌هاي‌ قومي‌ استعداد بيشتري‌ در مورد تشكيل‌ سنگ‌ در كيسه‌ صفرا دارند.
چاقي‌
مصرف‌ الكل‌
قرص‌هاي‌ ضدحاملگي‌
رژيم‌ غذايي‌ پرچرب‌ و كم‌فيبر
كاهش‌ وزن‌ سريع‌
در خانم‌هايي‌ كه‌ فرزندان‌ زياد به‌ دنيا آورده‌اند.
پيشگيري‌
حتي‌المقدر از عوامل‌ خطر اجتناب‌ كنيد.
عواقب‌ مورد انتظار
بسياري‌ از افرادي‌ كه‌ سنگ‌ كيسه‌ صفرا دارند بدون‌ علامت‌ هستند. در كساني‌ كه‌ سنگ‌ كيسه‌ صفرا باعث‌ بروز علايم‌ شده‌ است‌، مي‌توان‌ با عمل‌ جراحي‌ آن‌ را معالجه‌ كرد.
عوارض‌ احتمالي‌
عفونت‌ يا پارگي‌ كيسه‌ صفرا.
درمان‌

اصول‌ كلي‌
اقدامات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشند:
- آزمايش‌ خون‌ شامل‌ شمارش‌ سلول‌هاي‌ خوني‌ و بيوشيمي‌ خون‌، سي‌تي‌ اسكن‌، سونوگرافي‌، كوله‌ سيستوگرافي‌ (عكسبرداري‌ از كيسه‌ صفرا با ماده‌ حاجب‌ و اشعه‌ ايكس‌) و نيز عكسبردراي‌ ساده‌ از كيسه‌ صفرا با اشعه‌ ايكس‌
- اقدامات‌ درماني‌ برحسب‌ شدت‌ علايم‌، متفاوت‌ هستند.
- در مواردي‌ كه‌ سنگ‌ كيسه‌ صفرا علامتي‌ ايجاد نمي‌كند مي‌توان‌ با اطمينان‌ آن‌ را به‌ حال‌ خود رها كرد. اين‌ نوع‌ سنگ‌ معمولاً مشكلي‌ ايجاد نمي‌كنند.
- اگر مي‌دانيد كه‌ سنگ‌ كيسه‌ صفرا داريد و الان‌ احساس‌ درد در قسمت‌ فوقاني‌ شكم‌ در سمت‌ راست‌ مي‌كنيد، روي‌ اين‌ ناحيه‌ را گرم‌ كنيد. اگر درد بدتر شود يا بيش‌ از 3 ساعت‌ ادامه‌ داشته‌ باشد، به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد.
- بيماراني‌ كه‌ درد بيش‌ از 6 ساعت‌ در آنها طول‌ كشيده‌ باشد ممكن‌ است‌ بستري‌ شوند.
- در بيماراني‌ كه‌ علايم‌ شديد دارند ممكن‌ است‌ نياز به‌ جراحي‌ براي‌ در آوردن‌ كيسه‌ صفرا و سنگ‌هاي‌ موجود در مجاري‌ صفراوي‌، وجود داشته‌ باشد. كيسه‌ صفرا معمولاً با روش‌ لاپاروسكپي‌ در آورده‌ مي‌شود.
- در بعضي‌ از موارد امكان‌ دارد سنگ‌ شكني‌ با شوك‌ ناشي‌ از امواج‌ توصيه‌ شود.
داروها
براي‌ درد و ناراحتي‌ خفيف‌ مي‌توان‌ از داروهايي‌ مثل‌ استامينوفن‌ استفاده‌ كرد.
داروهاي‌ خوراكي‌ جهت‌ تلاش‌ براي‌ حل‌ كردن‌ سنگ‌ها. اين‌ نوع‌ داروها براي‌ بعضي‌ از انواع‌ سنگ‌ها استفاده‌ مي‌شوند و طول‌ درمان‌ ممكن‌ است‌ تا دو سال‌ نيز باشد.
فعاليت‌
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد، تنها به‌ هنگام‌ حملات‌ درد بايد استراحت‌ نمود.
رژيم‌ غذايي‌
به‌ هنگام‌ درد، گاهي‌ مقداري‌ آب‌ بنوشيد، اما غذا نخوريد.
در ساير زمان‌ها، يك‌ رژيم‌ كم‌چرب‌ داشته‌ باشيد. خوردن‌ غذاهاي‌ چرب‌ مي‌تواند باعث‌ بروز حملات‌ خفيف‌ شود.
اگر اضافه‌ وزن‌ داريد، رژيم‌ لاغري‌ مناسب‌ ولي‌ اصولي‌ بگيريد.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌ تان علايم‌ سنگ‌ كيسه‌ صفرا را داريد.
اگر تب‌ به‌ 3/38 درجه‌ سانتيگراد يا بالاتر برسد.
اگر درد بيش‌ از 3 ساعت‌ طول‌ بكشد

[مومن خدا]

اطلاعات‌ اوليه‌

توضيح‌ كلي‌
مسموميت‌ خون‌ (سپتي‌سمي)عبارت‌ است‌ از عفونت‌ باكتريايي‌ خون‌ يا وجود مواد سمي‌ باكتري‌ها در خون‌، كه‌ از راه‌ جريان‌ خون‌ به‌ تمام‌ بدن‌ گسترش‌ مي‌يابد.
علايم‌ شايع‌
لرز شديد كه‌ بدن‌ را تكان‌ مي‌دهد.
بالا رفتن‌ سريع‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌
تند شدن‌ و قوي‌تر شدن‌ ضربان‌ قلب‌
گرم‌ و برافروخته‌ شدن‌ پوست‌
گيجي‌ و منگي‌، و ساير علايم‌ اختلال‌ ذهني‌
كاهش‌ فشار خون‌
احساس‌ ناخوش‌ بودن‌
تنفس‌ زياد
علل‌
عفونت‌ در يك‌ جايي‌ از بدن‌، مثلاً در آپانديس‌، دندان‌، سينوس‌، لگن‌، كيسه‌ صفرا، يا مجاري‌ ادراري‌. منشأ عفونت‌ همچنين‌ مي‌تواند از يك‌ سوختگي‌، زخم‌ عفوني‌ شده‌، يا يك‌ آبسه‌ باز باشد.
عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
سن‌ بالاي‌ 60 سال‌
در نوزادان‌ و شيرخواران‌
وجود يك‌ بيماري‌، مثل‌ ديابت‌، كه‌ مقاومت‌ بدن‌ را كم‌ كرده‌ باشد.
سرطان‌ خون‌ يا ساير سرطان‌ها
مصرف‌ داروهاي‌ سركوب‌گر ايمني‌ (يا مصرف‌ داروهاي‌ داخل‌ وريدي‌ توسط‌ خود فرد)
استفاده‌ از كاتتر
بارداري‌ يا زايمان‌ عارضه‌دار
انجام‌ بعضي‌ از عمل‌هاي‌ جراحي‌
پيشگيري‌
در صورت‌ بروز هر گونه‌ عفونت‌، براي‌ درمان‌ مراجعه‌ نماييد.
تزريق‌ واكسن‌ آنفلوآنزا و پنوموكك‌ به‌ بيماران‌ در معرض‌ خطر بالاي‌ اين‌ عفونت‌ها [ طبيعتاً مقاومت‌ آنها به‌ اين‌ بيماري‌ها كم‌ است‌ ].
اجراي‌ مراقبت‌هاي‌ لازم‌ در مورد كاتترهاي‌ بيماران‌ بستري‌ در بيمارستان‌
اگر قبلاً انجام‌ كار دندانپزشكي‌ باعث‌ بروز مسموميت‌ خون‌ در شما شده‌ است‌، يا اينكه‌ بيماري‌ دريچه‌ قلب‌ داريد، پيش‌ از انجام‌ هر گونه‌ كار دندانپزشكي‌، با راهنمايي‌ دندانپزشك‌ يا بهداشت‌ كار دهان‌ و دندان‌، آنتي‌بيوتيك‌ جهت‌ پيشگيري‌ مصرف‌ كنيد.
عواقب‌ مورد انتظار
به‌ بيماري‌هاي‌ زمينه‌اي‌، سلامت‌ عمومي‌ بيمار، و ميزان‌ تأخير در درمان‌ بستگي‌ دارد.
عوارض‌ احتمالي‌
شوك‌، كاهش‌ شديد فشار خون‌، عفونت‌ شديد، و مرگ‌
عفونت‌ دايمي‌ دريچه‌هاي‌ قلبي‌
نشانگان‌ زجر تنفسي‌ بزرگسالان‌
نارسايي‌ چند عضو (قلب‌، ريه‌ها، كليه‌ها و كبد)
درمان‌

اصول‌ كلي‌
بستري‌ كردن‌ بيمار؛ مراقبت‌ و درمان‌هاي‌ ويژه‌ در مورد موارد شديد
آزمايشات‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ موارد زير باشد: كشت‌ خون‌ براي‌ شناسايي‌ باكتري‌ مسؤول‌ بيماري‌، آزمايش‌ ادرار، و شمارش‌ گلبول‌هاي‌ خون‌
برداشتن‌ يا تخليه‌ منشأ عفونت‌
تهويه‌ مكانيكي‌ براي‌ مواردي‌ كه‌ نارسايي‌ ريوي‌ رخ‌ داده‌ است‌.
تزريق‌ خون‌
داروها
آنتي‌بيوتيك‌ براي‌ مبارزه‌ با عفونت‌
ساير داروها برحسب‌ نياز براي‌ مبارزه‌ با عفونت‌
فعاليت‌
استراحت‌ در رختخواب‌ براي‌ بيماري‌ حاد. با بهبود تدريجي‌ علايم‌، فعاليت‌هاي‌ عادي‌ خود را تدريجاً از سر گيريد.
رژيم‌ غذايي‌
به‌ هنگام‌ بيماري‌ حاد، معمولاً بهتر است‌ تغذيه‌ داخل‌ وريدي‌ انجام‌ شود.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده تان علايم‌ مسموميت‌ خون‌ را داريد.
- اگر يكي‌ از مشكلات‌ زير به‌ هنگام‌ درمان‌ بروز كند:
ـ بروز مجدد تب‌
ـ علايم‌ عفونت‌ (تورم‌، درد، قرمزي‌) در هر كجايي‌ از بدن‌
اگر شما قبلاً سابقه‌ مسموميت‌ خون‌ داشته‌ايد، و الان‌ مي‌خواهيد يك‌ جراحي‌ غير اورژانس‌ يا يك‌ كار دندانپزشكي‌ انجام‌ دهيد.
- اگر دچار علايم‌ جديد وغيرقابل كنترل شده ايد. داروهاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جانبي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشند.

[مومن خدا]

اطلاعات‌ اوليه‌

توضيح‌ كلي‌
حمله‌ قلبي‌ عبارت‌ است‌ از مرگ‌ سلول‌هاي‌ عضلاني‌ قلب‌ در اثر كاهش‌ يا توقف‌ جريان‌ خون‌ سرخرگ‌هاي‌ قلب‌. غالباً در افراد بالاي‌ 40 سال‌ رخ‌ مي‌دهد. اين‌ بيماري‌ در مردان‌ شايع‌تر است‌، اما ميزان‌ بروز آن‌ در خانم‌ها نيز رو به‌ افزايش‌ گذاشته‌ است‌.
علايم‌ شايع‌
درد قفسه‌ سينه‌ يا احساس‌ «سنگيني‌، فشردگي‌ يا له‌شدگي‌» در قفسه‌ سينه‌
دردي‌ كه‌ از ميان‌ قفسه‌ سينه‌ به‌ جناغ‌ و گاهي‌ به‌ آرواره‌، گردن‌، بازوها، بين‌ دو كتف‌ يا بالاي‌ شكم‌ نيز تير مي‌كشد.
احساس‌ نزديكي‌ مرگ‌
تنگي‌ نفس‌
تهوع‌ و استفراغ‌
تعريق‌
منگي‌
ضعف‌
احساس‌ خفگي‌
علل‌
بسته‌ شدن‌ نسبي‌ يا كامل‌ سرخرگ‌هاي‌ قلب‌ توسط‌ لخته‌ خون‌، گرفتگي‌ يا انقباض‌ عروقي‌؛ يا اختلال‌ شديد در ضرباهنگ‌ قلب‌
عوامل‌ افزايش‌ دهنده‌ خطر
سيگار كشيدن‌
چاقي‌
استرس‌
بالا بودن‌ سطح‌ كلسترول‌ بد خون‌، يا پايين‌ بودن‌ سطح‌ كلسترول‌ خوب‌ خون‌
بالا بودن‌ فشارخون‌ / ديابت‌
رژيم‌ غذايي‌ پر از چربي‌هاي‌ اشباع‌ شده‌
سابقه‌ خانوادگي‌ بيماري‌ سرخرگ‌هاي‌ قلب‌
اكثراً انجام‌ كارهاي‌ نشستني‌ و نداشتن‌ فعاليت‌ بدني‌ كافي‌
ورزش‌ در گرماي‌ زياد يا سرما و باد
پيشگيري‌
حتي‌المقدور اجتناب‌ از يا كنترل‌ عوامل‌ خطر
عواقب‌ مورد انتظار
با درمان‌ اورژانس‌ و بستري‌ كردن‌ بيمار در بخش‌ مراقبت‌هاي‌ ويژه‌ قلبي‌ (سي‌سي‌يو)، اكثر بيماراني‌ كه‌ دچار اولين‌ حمله‌ قلبي‌ خود شده‌اند بهبود مي‌يابند. تأخير در درمان‌ غالباً مرگبار خواهد بود. پس‌ از رفع‌ خطر بايد 8-4 هفته‌ فرصت‌ داد تا بهبودي‌ حاصل‌ شود. تكرار حمله‌ قلبي‌ امري‌ شايع‌ است‌.
عوارض‌ احتمالي‌
نامنظم‌ بودن‌ ضرباهنگ‌ قلب‌ شوك‌؛ التهاب‌ پرده‌هاي‌ دور قلب‌
نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌
جمع‌ شدن‌ مايع‌ در فضاي‌ دور ريه‌ها
لخته‌ شدن‌ خون‌ در سياهرگ‌هاي‌ عمقي‌
آمبولي‌ ريوي‌
پاره‌ شدن‌ ديواره‌ بين‌ بطني‌ يا ديواره‌ خارجي‌ قلب‌
آنوريسم‌ (بيرون‌زدگي‌) ديواره‌ بطن‌
خطر حمله‌ قلبي‌ در آينده‌
درمان‌

اصول‌ كلي‌
اگر هرگونه‌ علامتي‌ از حمله‌ قلبي‌ را داريد، فوراً كمك‌ پزشكي‌ بخواهيد. توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ داروهاي‌ حل‌كننده‌ لخته‌ تنها در ساعات‌ اوليه‌ حمله‌ مؤثر خواهند بود.
اگر فردي‌ كه‌ دچار حمله‌ قلبي‌ شده‌ است‌ بي‌هوش‌ است‌ و نفس‌ نمي‌كشد: ـ با فرياد كمك‌ بخواهيد و وي‌ را ترك‌ نكنيد. ـ از يك‌ نفر بخواهيد اورژانس‌ را خبر كند. ـ فوراً تنفس‌ دهان‌ به‌ دهان‌ را شروع‌ كنيد. ـ اگر ضربان‌ قلب‌ وجود ندارد، ماساژ قلبي‌ بدهيد. ـ تا زماني‌ كه‌ كمك‌ نرسيده‌ باشد عمليات‌ احيا را ادامه‌ دهيد. به‌ هنگام‌ بستري‌ شدن‌ در بيمارستان‌:
بررسي‌هاي‌ تشخيصي‌ ممكن‌ است‌ شامل‌ نوار قلب‌، اسكن‌ راديواكتيو با تكنسيم‌ 99، آنژيوگرافي‌ (عكسبرداري‌ از رگ‌ها با اشعه‌ ايكس‌ به‌ كمك‌ تزريق‌ ماده‌ حاجب‌ درون‌ آن‌ها)، و اندازه‌گيري‌ آنزيم‌هايي‌ كه‌ از عضله‌ قلب‌ آسيب‌ ديده‌ به‌ درون‌ خون‌ آزاد مي‌شود.
اكسيژن‌ و داروهاي‌ مختلف‌
امكان‌ دارد براي‌ به‌ كار انداختن‌ قلب‌ نياز به‌ تحريك‌ الكتريكي‌ وجود داشته‌ باشد.
شايد جراحي‌ (كار گذاشتن‌ دستگاه‌ ضربان‌ساز، آنژيوپلاستي‌ با بادكنك‌ كوچك‌، يا جراحي‌ باي‌پاس‌ سرخرگ‌هاي‌ قلب‌)
داروها
داروهايي‌ كه‌ به‌ سرعت‌ لخته‌هاي‌ خون‌ را حل‌ مي‌كنند (بايد در عرض‌ 3-1 ساعت‌ از زمان‌ بروز حمله‌ داده‌ شوند).
داروهاي‌ ضد درد
داروهاي‌ ضد بي‌نظمي‌ قلب‌ و داروهاي‌ ضد آنژين‌ صدري‌، مثل‌ مسدودكننده‌هاي‌ بتا آدرنرژيك‌ يا مسدودكننده‌هاي‌ كانال‌ كلسيمي‌، براي‌ پايدار كردن‌ نامنظمي‌ ضربان‌ قلب‌
داروهاي‌ ضد انعقاد براي‌ جلوگيري‌ از تشكيل‌ لخته‌ خون‌
نيتروگليسيرين‌ براي‌ گشاد كردن‌ سرخرگ‌ها و افزايش‌ خونرساني‌ قلب‌
داروي‌ ديژيتال‌ براي‌ تقويت‌ انقباضات‌ عضله‌ قلب‌ و پايدار كردن‌ ضربان‌ قلب‌
فعاليت‌
به‌ هنگام‌ بهبودي‌، كارهاي‌ روزمره‌ خود را تدريجاً از سر گيرد. قبل‌ از آغاز مجدد فعاليت‌ جنسي‌ يا رانندگي‌ با پزشك‌ خود مشورت‌ نماييد.
در صورت‌ در دسترس‌ بودن‌، در يك‌ برنامه‌ بازتواني‌ قلبي‌ شركت‌ كنيد.
رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ غذايي‌ كم‌چرب‌ (چربي‌ بايد كمتر از 20% كل‌ كالري‌ دريافتي‌ را تأمين‌ كند) و پر فيبر
وزن‌ خود را در حد مطلوب‌ نگاه‌ داريد. اگر اضافه‌ وزن‌ داريد، يك‌ رژيم‌ لاغري‌ مناسب‌ و تأييد شده‌ توسط‌ پزشك‌ بگيريد.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ حمله‌ قلبي‌ را داريد. اين‌ يك‌ مورد اورژانس‌ و تهديدكننده‌ زندگي‌ است‌!
اگر به‌ هنگام‌ بهبودي‌ يكي‌ از موارد زير رخ‌ دهد: ـ دردي‌ كه‌ با داروهاي‌ تجويز شده‌ خوب‌ نشود. ـ تنگي‌ نفس‌ يا سرفه‌ به‌ هنگام‌ استراحت‌ ـ تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌، تب‌ ـ خونريزي‌ از لثه‌ها يا ساير جاها ـ تپش‌ قلب‌ يا جا افتادن‌ يك‌ ضربان‌ قلب‌

[مومن خدا]

خودبيمارانگاري‌ خودش نوعي بيماري محسوب ميشود...توجه كنيد...


اطلاعات‌ اوليه‌

توضيح‌ كلي‌
خودبيمارانگاري‌ عبارت‌ است‌ از اختلالي‌ كه‌ در آن‌ فرد قوياً اعتقاد دارد كه‌ مبتلا به‌ يك‌ بيماري‌ جدي‌ يا مرگبار است‌، علي‌رغم‌ اين‌ كه‌ معاينات‌ و بررسي‌هاي‌ پزشكي‌ كامل‌ و همه‌ جانبه‌ هيچ‌ مشكلي‌ را نشان‌ نداده‌اند. فرد معمولاً در مورد بيماري‌ها، تشخيص‌ و درمان‌ آنها اطلاعات‌ زيادي‌ كسب‌ مي‌كند زيرا به‌ پزشكان‌ زيادي‌ مراجعه‌ كرده‌ و تحت‌ بررسي‌هاي‌ زيادي‌ قرار مي‌گيرد.
علايم‌ شايع‌
اضطراب‌ و شكايت‌ مداوم‌ از وجود علايمي‌ در هر قسمتي‌ از بدن‌. مشغوليت‌ ذهني‌ در رابطه‌ با احتمال‌ ابتلا به‌ بيماري‌ قلبي‌ يا سرطان‌ در اين‌ افراد زياد ديده‌ مي‌شود. علايم‌ ممكن‌ است‌ تغيير كنند اما اعتقاد فرد به‌ اين‌ كه‌ يك‌ بيماري‌ جدي‌ دارد پا برجا مي‌ماند. علايمي‌ كه‌ بيشتر از بقيه‌ از آنها شكايت‌ وجود دارد، عبارتند از بي‌خوابي‌، مشكلات‌ جنسي‌ و ناراحتي‌ گوارشي‌ مثل‌ نفخ‌، آروغ‌ زدن‌ و دل‌ پيچه‌. علايمي‌ كه‌ فرد از آنها شكايت‌ دارد ممكن‌ است‌ تغيير كنند و بسيار اختصاصي‌، عمومي‌ يا مبهم‌ باشند.
علل‌
احتمالاً عارضه‌اي‌ از ساير اختلالات‌ رواني‌ است‌، اما علت‌ آن‌ قطعي‌ نيست‌. خود بيمار انگاري‌ در افرادي‌ كه‌ قبلاً يك‌ بيماري‌ جسماني‌ واقعي‌ در كودكي‌ داشته‌اند يا در ارتباط‌ نزديك‌ با يك‌ خويشاوند بيمار بوده‌اند بيشتر ديده‌ مي‌شود.
عوامل‌ افزايش‌دهنده‌ خطر
ناشناخته‌ هستند.
پيشگيري‌
راه‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ از آن‌ شناخته‌ نشده‌ است‌. بايد سعي‌ شود به‌ كودك‌ بيمار توجه‌ بيش‌ از حد مبذول‌ نشود. به‌ هنگام‌ سلامتي‌ نيز بايد به‌ كودك‌ به‌ حدكافي‌ محبت‌ كرد و از وي‌ حمايت‌ به‌ عمل‌ آورد.
عواقب‌ مورد انتظار
معمولاً به‌ درمان‌ مقاوم‌ است‌. اكثر بيماران‌ تا آخر عمر بر اين‌ اعتقاد باقي‌ مي‌مانند كه‌ يك‌ بيماري‌ جدي‌ دارند و مرتباً به‌ پزشكان‌ مختلف‌ مراجعه‌ مي‌كنند.
عوارض‌ احتمالي‌
هدر دادن‌ پول‌ براي‌ كارهاي‌ پزشكي‌ غيرضروري‌ و گاهي‌ خطرناك‌
اصرار بر انجام‌ اعمال‌ جراحي‌ يا مصرف‌ داروهاي‌ غيرضروري‌
درمان‌

اصول‌ كلي‌
شرح‌ حال‌ و معاينه‌ باليني‌
بررسي‌هاي‌ پزشكي‌ براي‌ رد در يك‌ بيماري‌ جسمي‌
ارزيابي‌ رواني‌
براي‌ اعضاي‌ خانواده‌ زندگي‌ كردن‌ با اين‌ افراد غالباً مشكل‌ است‌ زير آنها مرتب‌ نگران‌ هستند و نيازمند توجه‌. اين‌ افراد واقعاً رنج‌ مي‌برند و بايد سعي‌ شود كه‌ از آنها حمايت‌ به‌ عمل‌ آيد. رفتار مثبت‌ كه‌ به‌ شكايات‌ جسمي‌ مربوط‌ نيست‌ را تشويق‌ كنيد و جايزه‌ دهيد. به‌ هيچ‌ عنوان‌ مشوق‌ «نقش‌ بيمار» براي‌ فرد نباشيد.
خود بيماران‌ هم‌ بايد سعي‌ كنند تا به‌ جاي‌ علايم‌ روي‌ ساير جنبه‌ها يا مشكلات‌ زندگي‌ تمركز كنند. بايد سعي‌ شود از رفتن‌ پيش‌ پزشكان‌ مختلف‌ به‌طور دايمي‌ و انجام‌ آزمايشات‌ مكرر خودداري‌ شود.
داروها
معمولاً دارويي‌ براي‌ اين‌ اختلال‌ ضرورت‌ ندارد. پزشك‌ ممكن‌ است‌ داروهاي‌ آرام‌بخش‌ به‌طور كوتاه‌مدت‌ تجويز كند.
فعاليت‌
محدوديتي‌ براي‌ آن‌ وجود ندارد.
رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود. از مصرف‌ الكل‌ جداً خودداري‌ كنيد.
در اين‌ شرايط‌ به‌ پزشك‌ خود مراجعه‌ نماييد
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان‌ علايم‌ خود بيمار انگاري‌ را داريد و مي‌خواهيد كه‌ كمك‌ مناسب‌ براي‌ رفع‌ اين‌ مشكل‌ بگيريد.
اگر دچار علايم‌ جديد و غير قابل‌ توجيه‌ شده‌ايد. آرام‌بخش‌هاي‌ مورد استفاده‌ در درمان‌ ممكن‌ است‌ عوارض‌ جاني‌ يا وابستگي‌ ايجاد نمايند.

[Behroooz]

تقسيم بنديهاي رعشه:

1- سرعت رعشه (فركانس) كه يا سريع است و يا آهسته.

2- دامنه رعشه كه يا خشن است و يا ظريف.

3- شدت و تناوب رعشه.

4- رعشه در هنگام استراحت، حركت و يا انتهاي حركت هدفمند.

انواع رعشه :

1- رعشه ايستا و يا در حالت استراحت(resting/static tremor): لرزشي است كه در دستها و يا پاها وقتي عضلات در حالت استراحت بوده و كاملا در برابر گرانش زمين حمايت شده باشند (قرار داشتن دستها روي دسته مبل) روي ميدهد. اين لرزش با انجام حركات ارادي كاهش مي يابد. علل آن ميتواند پاركينسون، بيماري ويلسون (مسموميت با فلز مس) و يا مسموميت با فلزات سنگين باشد. اين نوع رعشه آهسته و خشن ميباشد.

2- رعشه حركتي و يا جنبشي(action/kinetic tremor): لرزشي است كه هنگام انجام عملي مانند حركت قلم بروي كاغذ ايجاد ميشود. اين رعشه آهسته اما پردامنه است. اين رعشه با حركت اندام درگير ايجاد و با بي حركتي آن ناپديد ميشود. علل آن ميتواند رعشه فاميلي، بيماري ام اس(ms)، تومور مغزي، الكليسم، سكته، اختلالات متابوليك و يا مصرف بيش از اندازه آرام بخشها باشد. نوعي رعشه حركتي وجود دارد كه رعشه هدفمند(intention tremor) ناميده ميشود. اين نوع رعشه وقتي دست به سمت يك هدف مشخص هدايت ميشود و يا حركت با چشم هدايت ميشود ايجاد ميگردد.

3- رعشه وضعيتي(postural tremor): لرزشي است كه در دستها و يا بخش ديگري از بدن هنگامي كه در يك وضعيت خاص بطور ثابت نگاه داشته ميشوند (به ويژ در برابر گرانش زمين) ايجاد ميشود، مثل كشيده نگاه داشتن دستها. علت آن ميتواند استرس، الكليسم، مصرف برخي داروها (ضد افسردگي ها)، مسموميت با فلزات سنگين، بيماري ويلسون و رعشه فاميلي باشد.


رعشه فاميلي(essential/familial tremor):

لرزش در اين نوع رعشه ظريف و سريع است. اين نوع رعشه معمولا موروثي بوده و در هر سني ممكن است بروز يابد، اما با افزايش سن تشديد ميشود. اين رعشه ممكن است تارهاي صوتي و سر را نيز درگير كند. علت آن ناشناخته است. هنگام فعاليت(نوشتن و يا بلند كردن ليوان) ايجاد ميشود و با بي حركتي متوقف ميشود. اين نوع رعشه معمولا دوطرفه است. مصرف الكل ميتواند از اين نوع لرزش بكاهد، اما الكل راه درمان مناسبي براي آن نيست.(essential) يعني اين نوع لرزش مرتبط با بيماري ديگري نميباشد.


رعشه ارتواستاتيك(orthostatic tremor):

نوع نادري از رعشه است كه در آن هنگامي كه فرد بطور ثابت مي ايستد، در دستها و پاها ايجاد لرزش ميشود كه با حركت و يا نشستن لرزش متوقف ميشود.


نكته:تمام رعشه ها هنگام خواب يا كاملاً ناپديد شده و يا بسيار كاهش مي يابند.

نكته: رعشه ايستا به علت اختلال در سلولهاي عصبي مخ و رعشه حركتي به علت آسيب به مخچه ايجاد ميشود.


فاكتورهايي كه رعشه را افزايش ميدهند:

1- استرس و اضطراب.

2- خستگي و فعاليت فيزيكي شديد.

3- مصرف الكل و محروميت از الكل.

4- پر كاري غده تيروئيد.

5- مصرف كافئين و ساير محرك ها.

رعشه طبيعي:

لرزش دستها و ديگر اعضا در افراد كاملا سالم ميتواند به علل ترس شديد، گرسنگي، سرماي شديد، هيجانات شديد، خستگي، فعاليت فيزيكي شديد، استرس، خشم و اضطراب ايجاد گردد.

رعشه مرتبط با بيماريها:

پاركينسون، بيماري ام اس، پر كاري تيروئيد و كاهش قند خون ميتوانند ايجاد رعشه كنند.

پاركينسون: پاركينسون ايجاد رعشه ايستا ميكند (كه با حركت كاهش مي يابد) كه با كندي حركت، سفتي عضلات، دشواري در راه رفتن، اشكال در گفتار و خميدگي قامت همراه است.

پر كاري تيروئيد: ايجاد رعشه وضعيتي ميكند.

بيماري ام اس: ايجاد رعشه حركتي ميكند.

نكته: مسموميت با فلزات سنگين و اختلالات متابوليكي نيز ميتوانند ايجاد لرزش كنند.

آزمايشات تشخيصي نوع رعشه:

1-آزمايش خون (هورمونهاي تيروئيد، گلوكز خون و تعداد گلبولهاي خون)

2-آزمايش ادرار.

3-سي تي اسكن و ام آر آي (mri) از سر.


درمان رعشه:

رعشه هاي طبيعي با كاهش استرس و فراگيري تكنيكهاي تن آرامي درمان ميشوند. رعشه هاي خفيف نيز تا آنجايي كه در فعاليت هاي روزمره فرد تداخل ايجاد نكرده باشند نيازي به درمان ندارند.

درمان رعشه هاي شديد:

1-درمان دارويي: تجويز آرام بخشها، بلوك كننده هاي بتا، ضد تشنج ها (پروپرانولول، پريميدون، كلونازپام)

2- تزريق بوتوكس(botox): درون عضلات درگير كه باعث فلجي آنها ميشود.

3-تالاموتومي(thalamatomy):برداشت بخشي از تالاموس.

4-تحريك عميق مغز(dbs):به كاشت ضربان ساز(pacemaker) در مغز ميگويند. اين دستگاه با ارسال پالسهاي الكتريكي به تالاموس باعث قطع سيگنالهايي كه در تالاموس ايجاد رعشه ميكنند، ميشود .